ေအာင္ထူး (ေရွ႕ေန) အပုိင္း (၃)
စစ္တပ္မွာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း လုပ္ခြင့္ရွိသင့္သလား။ ေကအဲန္ယူဗဟိုမွ ေန၍
ေကအဲန္ယူ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္အား တာ၀န္မွ ရပ္ဆိုင္းရသည့္အေၾကာင္းမ်ားတြင္
စီးပြားေရး နွင့္ ပတ္သက္သည့္ ကိစၥမ်ားကိုလည္း ေတြ႔ရသည္။ စြပ္စြဲခ်က္မ်ား
မွန္ကန္မႈမရွိလွ်င္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမူတူးေစးဖိုးအေန နွင့္
အမ်ားသိေအာင္ရွင္းလင္းခြင့္ ရွိပါသည္။
ရွင္းလင္းလိမ့္မည္ဟုလည္း ေျမွာ္လင့္သည္။ စာေရးသူအေနျဖင့္မူ စစ္တပ္နဲ႔
စီးပြားေရးဆိုင္ရာမူသေဘာအေျခခံမွ တင္ျပပါမည္။ ဤျပသနာမွာ တျပည္လံုးကို
လွိဳက္စားေနျခင္း ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
ေတာ္လွန္ေရးတပ္ျဖစ္ေစ၊ တိုင္းျပည္ကို တရား၀င္အုပ္ခ်ဳပ္ေနသည့္ အစိုးရ၏
တပ္ျဖစ္ေစ စစ္အသံုးအေဆာင္၊ ရုပ္၀တၱဳပစၥည္းနွင့္ ေငြေၾကးလိုအပ္သည္မွာ
အမွန္ျဖစ္သည္။ သို႔ရာတြင္ စစ္တပ္အား စီးပြားေရးလုပ္ခြင့္ ေပး၍မရပါ။
ျမန္မာနုိင္ငံ၌စစ္အာဏာရွင္စနစ္ သက္ဆိုးရွည္ေနသည္မွာ စစ္တပ္ကိုယ္တိုင္က
စီးပြားေရးလုပ္ငန္းႀကီးမ်ား လုပ္ျပီး ၀င္ေငြမ်ားကို အစစ္အေဆးမရွိ
တိုက္ရိုက္ သံုးစြဲခြင့္ရေနခဲ့၍ျဖစ္သည္။ စစ္အစိုးရ၏ လက္ေ၀ခံ
စီးပြားေရးသမား ႀကီးမ်ားကလည္း ေ၀စားမွ်စားလုပ္ကာ စစ္တပ္စီးပြားေရးကို
က်ားကန္ေပးထားေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ယင္း၏ အက်ိဳးဆက္အျဖစ္ ထိပ္ပိုင္း
စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားသာ က်ိက်ိတက္ ခ်မ္းသာသြားၾကျပီး တပ္မႈးငယ္မ်ားအပါအ၀င္
တပ္ေအာက္ေျခထု တခုလံုးနွင့္အေျခခံလူထုႀကီးတရပ္လံုး
ဆင္းရဲတြင္းနက္သြားျခင္းျဖစ္သည္။
ထိုနည္းတူပင္ ေတာ္လွန္ေရးတပ္ကို စီးပြားေရးလုပ္ခြင့္ ေပးလိုက္လွ်င္ တပ္ေခါင္းေဆာင္သည္ စစ္အာဏာရွင္ျဖစ္သြား
နိုင္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ တပ္ေခါင္းေဆာင္သည္ လက္နက္ကိုင္တပ္ကို ကိုင္ထားသျဖင့္ စစ္ေရးအာဏာ
ရွိေနသည့္ တခ်ိန္တည္းတြင္ စီးပြားေရးအာဏာပါ ရွိသြားေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
ယင္းသို႔ျဖစ္လွ်င္ ေတာ္လွန္ေရးတပ္ ၏ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ကို မည္သူမွ်
ထိမ္းေၾကာင္း၍မရေတာ့။ ထင္ရာစိုင္းျပီး လုပ္ျခင္ရာလုပ္ေတာ့သည္။
အေျခခံလူထုမ်ား အေနျဖင့္ နည္းလမ္းေပါင္းစံုသံုး၍ စစ္အာဏာရွင္ႀကီးစနစ္ကို
တိုက္ေနသည့္အခ်ိန္တြင္ စစ္အာဏာရွင္ကေလးမ်ား ဟိုက သည္က
ေပၚလာတာမ်ိဳးမျဖစ္သင့္ပါ။
“ေအာက္ေျခတပ္ထု ငတ္ျပတ္ျပီး စားစရာ မရွိျဖစ္ေနတယ္။ ယူနီေဖါင္း၊ ဖိနပ္၊
စစ္အသံုးအေဆာင္ေတြကအစ မရွိ ဘူး။ လက္နက္ခဲယမ္းမီးေက်ာက္ ျပည့္စံုဘို႔ဆိုရင္
ေ၀းေရာ။ ဒီလိုအပ္ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပး ဘို ့တပ္အေန
နဲ႕စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြကို တြဲျပီး မလုပ္ရင္ ဓါးျပတိုက္ရမလား။” ဟူ၍
ေတာ္လွန္ေရးတပ္ေခါင္းေဆာင္အေနျဖင့္ ေစာဒက တက္ေကာင္းတက္ပါမည္။
ေတာ္လွန္ေရးကို တပ္သက္သက္ျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းလည္ပတ္ျခင္း မဟုတ္ပါ။
အရပ္ဘက္အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ရွိပါသည္။ ၄င္းတို႔က တာ၀န္ယူျပီး ေတာ္လွန္ေရးတပ္၏
လိုအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္း ရပါမည္။ ေကအဲန္ယူသည္ ဤ အတိုင္းပင္
က်င့္သံုးလွ်က္ရွိေၾကာင္း နားလည္ပါသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မူတူးေစးဖိုးအေနျဖင့္ “က်ဳပ္ ဦးစီးခ်ဳပ္လုပ္ခဲ့သမွ်
တပ္အေနနဲ႔ ဘယ္တုန္းကမွ စီးပြားေရး မလုပ္ခဲ့ဘူး။ ေနာင္လဲ လုပ္မွာ မဟုတ္ဘူး။
လုပ္ဘို႔လဲ မညႊန္ၾကားဘူး။” ဟူ၍ အမ်ားသိ ရွင္းလင္းလိမ့္မည္ဟု ေျမွာ္လင့္
သည္။ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ တပ္ေအာက္ေျခထု၏ လုိအပ္ခ်က္မ်ားကို
ျဖည့္ဆည္းရန္ သေဘာရိုးျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့မႈ မ်ား ျဖစ္ပါက
ျပန္လည္ညွိနိုင္းတင္ျပျပီး ေနာင္မျဖစ္ေအာင္ေရွာင္ၾကဥ္မည္ဟု တာ၀န္ခံလွ်င္
ညီညြတ္ေရးအတြက္ အကူအပံ့မ်ား ျဖစ္ေလမလားဟု ေျမွာ္မွန္းပါသည္။ စစ္တပ္တြင္
တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ဆဲ မည္သည့္ တပ္မႈးတပ္သား ကိုမွ် စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတြင္
တာ၀န္ေပးအပ္ျခင္း မျပဳသင့္ပါ။ ဤမူကို ယခုကစ၍ တင္းၾကပ္စြာ လိုက္နာလုပ္ေဆာင္
ျခင္းျဖင့္ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၌ ေနာင္အလားတူ ျပသနာမ်ိဳးမျဖစ္ရန္
ေရွာင္လႊဲနိဳင္မည့္အျပင္ အနာဂါတ္ျပည္ ေထာင္စုအတြက္ပါ အုတ္ျမစ္ေကာင္း
ခ်ရာေရာက္ပါမည္။
အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကို စီးပြားေရး ေျမွာ္မွန္းခ်က္ျဖင့္ လုပ္သင့္သလား။
ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရးအေပၚအေျခခံသည့္ စစ္မွန္သည့္
ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရး နိုင္ငံေရး ရည္မွန္းခ်က္ကို ကိုင္စြဲကာ
ေကအဲန္ယူဗဟိုသည္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လုပ္ေဆာင္ေနျခင္းဟု နားလည္ပါသည္။
အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးကို စီးပြားေရးရည္မွန္းခ်က္ျဖင့္ မလုပ္သင့္ပါ။ အကယ္၍
ေကအဲန္ယူ အလံေအာက္မွ ခြဲထြက္၊ သီးျခားအဖြဲ႕ တခုထပ္ေထာင္၊
အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကို အခြင့္ေကာင္းယူကာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား
လုပ္မည္ဆိုပါက မည္မွ်အထိ လက္ေတြ႕အက်ိဳးရွိမရွိ သံုးသပ္ရန္လိုပါမည္။
မြန္ျပည္သစ္ပါတီသည္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကို ၁၇ နွစ္တာ လုပ္ခဲ့ျပီး
ျဖစ္ပါသည္။ စစ္အစိုးရက ပါတီအား လုပ္ငန္း လိုင္စင္မ်ား တဘက္က ခ်ေပးေသာ္လည္း
အျခားတဘက္က ၄င္းလုပ္ငန္းမ်ား အလုပ္မျဖစ္ရန္ အေနွာက္အယွက္ ျပဳသည္။
ပါတီအေနျဖင့္ စီးပြားေရးအရ ဟုတၱိပတၱိ ထိထိေရာက္ေရာက္ အက်ိဳးမရွိခဲ့ပါ။
အပစ္အခတ္ရပ္စဲခဲ့ေသာ အျခားအဖြဲ႕ငယ္အေတာ္မ်ားမ်ားတြင္
စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ခြင့္ရခဲ့သည့္ ထိပ္ပိုင္း သို႕မဟုတ္ အလတ္ပိုင္း
စစ္ ဘက္၊ အရပ္ဘက္ ေခါင္းေဆာင္အေတာ္မ်ားမ်ား ပုဂၢိဳလ္တဦးျခင္းအရ
ႀကီးပြားခ်မ္းသာ သြားၾကသည္။ ေအာက္ေျခ ရဲေဘာ္ထုမ်ားနွင့္ လူထုမ်ားမွာ
ဆင္းရဲတြင္းမွ မတက္ခဲ့ပါ။
ဦးသိန္းစိန္ ဦးေဆာင္သည့္ စစ္အစိုးရသစ္သည္ နိုင္ငံေတာ္ပိုင္
ေျမယာစနစ္ဆိုသည္ကို အတင္းအၾကပ္ အေကာင္ အထည္ေဖၚကာ ေဒသခံလူထုမ်ား၏ ေဒသအလိုက္
စုေပါင္းပိုင္ဆိုင္သည့္ ေျမယာစနစ္ကို အသိအမွတ္မျပဳ။ စစ္အစိုးရ
ကိုယ္တိုင္ခ်ိဳးေဖါက္ လုပ္ကိုင္သည့္အျပင္ နိုင္ငံျခား ကုမၸဏီႀကီးမ်ား၊
ျပည္တြင္း လက္ေ၀ခံ ဓနရွင္ႀကီးမ်ား၏ ကုမၸဏီမ်ားအား ေျမယာဆုိင္ရာ
လုပ္ပိုင္ခြင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးခ်ေပးေသာေၾကာင့္ သဘာ၀နွင့္
ပတ္၀န္းက်င္ကိုမွီခို၍ ေဒသခံလူ ထု (ကရင္ျပည္နယ္ အတြင္း၌ ကရင္လူထု) ၏
အသက္ရွင္ရပ္တည္ခြင့္အား အႀကီးအက်ယ္ထိပါးလွ်က္ ရွိသည္။ သာဓက အားျဖင့္
ဆိုလွ်င္ ေတာင္ငူခရိုင္ ေသာက္ေရခပ္ေခ်ာင္း ေရေလွာင္တာတမံ တည္ေဆာက္မႈအား
ကရင္လူထုက ကန္႔ကြက္ ဆႏၵျပမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚလွ်က္ရွိရာ လူထုက ေကအဲန္ယူကို
အားကိုးၾကသည္။ ေဒသခံ ေကအဲန္ယူကလည္း တတ္နိုင္သမွ် လူထုကို
အကူအညီေပးလွ်က္ရွိေၾကာင္းၾကားရသည္။
ထိုနည္းတူစြာ ေတာင္ပိုင္းတြင္ ထား၀ယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္းနွင့္
အထူးစီးပြားေရးဇံုစီမံကိန္းအား စစ္အစိုးရက အေကာင္ အထည္ေဖၚလွ်က္ရွိသည္။
ယင္းစီမံကိန္းအရ ထား၀ယ္မွေန၍ ကရင္လူမ်ိဳးမ်ား အမ်ားစု နွစ္ရာေပါင္းမ်ားစြာ
အေျခစိုက္ေနထိုင္သည့္ေဒသမ်ားကို ျဖတ္ကာ ထိုင္းနိုင္ငံအေရာက္
လမ္းေဖါက္လုပ္ေသာအခါ ေဒသခံကရင္လူထုမွာ ဘ၀ပ်က္ ေတာ့သည္။ ကရင္လူထုမ်ား
စုေ၀းကာ ဘုရားသခင္ထံ ဆုေတာင္းပြဲမ်ား က်င္းပရံုမွလြဲ၍ ဘာမွ် မတတ္ နိုင္ၾက။
ေဒသခံလူထုသည္ ေကအဲန္ယူကို အားကိုးလိုၾကသည္။
ေကအဲန္ယူသည္ ေဒသခံကရင္လူထု၏ အက်ိဳးကို တကယ္တန္း သယ္ပိုးလိုသည္ဆိုပါက
မည္သည့္ အစိပ္အပိုင္း ကမွ် ခြဲထြက္ျခင္း၊ သို႔မဟုတ္ နွစ္ဖြဲ႕ခြဲ၍
ရပ္တည္ျခင္း စသည္တို႔မျဖစ္သင့္ပါ။ အလံေတာ္ တခုတည္း၊ ဗဟိုဦးေဆာင္မႈ
တခုတည္း၏ ေအာက္တြင္ စည္းလံုးညီညြတ္စြာျဖင့္ ကရင္လူထု၏ ဘ၀နစ္နာမႈမ်ားအား
ေဖၚထုတ္၊ လူထုဘက္မွ တင္း တင္းမာမာ ရပ္တည္ကာ စစ္အစိုးရ တာ၀န္ရွိသူမ်ားနွင့္
အေရးဆိုလိမ့္မည္ဟု ေျမွာ္မွန္းပါသည္။ ေကအဲန္ယူ ဆက္ဆံေရးရံုးမ်ား
ဖြင့္ျခင္းမွာ စစ္အစိုးရ ခ်ေပးသမွ် စီးပြားေရးလုပ္ငန္းကေလးမ်ားအား
ေကအဲန္ယူအတြက္ သက္ သက္သာ လုပ္ျခင္းထက္ ကရင္လူထု၏ အခြင့္အေရးအတြက္
ခုခံကာကြယ္တိုက္ပြဲ၀င္ရန္ ဖြင့္ျခင္းမ်ိဳးျဖစ္သင့္ပါသည္။ ဤသည္မွာ ေကအဲန္ယူ
စည္းလံုးညီညြတ္မႈအေျခခံတြင္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကို
နုိင္ငံေရးရည္မွန္းခ်က္နွင့္ ေဖၚေဆာင္မွသာျဖစ္ နုိင္ပါမည္။
ကြဲၾကျပီဆိုလွ်င္ေတာ့ နွစ္ဘက္လံုးထိခုိက္ရံုမက လူထုမွာ
အနစ္နာဆံုးျဖစ္ပါမည္။
အဖြဲ႕အစည္းအတြင္း ဒီမိုကေရစီ က်င့္သံုးျခင္း နွင့္ ” ဂုိဏ္းဂဏ ”
ေကအဲန္ယူဗဟုိ၏ ဒုတိယစြပ္စြဲခ်က္မွာ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္သည္ အဖြဲ႕အစည္းတည္ေဆာက္မႈအရ အဆင့္ဆင့္ဦးေဆာင္မႈကို
လိုက္နာျခင္းမရွိ။ ေစာေဒးဗစ္ေထာ၊ ဗိုလ္မႈးေရာ္ဂ်ာတို႔ျဖင့္သာ သံုးဦး အုပ္စုဖြဲ႔၍ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္ ဟူ၍ျဖစ္သည္။
စြပ္စြဲခ်က္မွန္သည္ မမွန္သည္ကို စာေရးသူ ကိုယ္တိုင္မသိပါ။ သို႔ရာတြင္
အုပ္စုဖြဲ႔သည့္ သေဘာကိုေတာ့ ေဆြးေႏြးလို ပါသည္။ နိုင္ငံေရးတြင္ ဤသည္ကို
ျမန္မာစကားျဖင့္ ” ဂုိဏ္းဂဏ ” ဟု ေခၚပါသည္။
ပါတီမ်ားတြင္ ပါတီတြင္း ဒီမိုကေရစီ က်င့္သံုးရပါသည္။ ဥပမာ ၁၁ ဦးရွိေသာ
ေကာ္မတီတြင္ မဲခြဲဆံုးျဖတ္ရန္လိုပါက (၆) မဲရသည့္ ဘက္ကနိုင္ျပီး (၅)
မဲရသည့္ဘက္က ရွံဳးပါသည္။ (၅) မဲရသည့္ ဘက္က (၆) မဲရသည့္ဘက္၏ အဆိုကို
လက္ခံလိုက္နာ ေဖၚေဆာင္ရပါသည္။ ဤသည္မွာ အေျခခံအားျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ ျဖစ္သည္။
ေကာ္မတီ၀င္တဦးသည္ အဆိုတခု ကို ဆံုးျဖတ္မဲေပးရာ၌ တခါတရံ အျဖဴဘက္မွာရွိမည္။
တခါတရံအမဲဘက္မွာ ရွိမည္။ တခါတရံအ၀ါ ဘက္မွာရွိမည္။ ဤသည္မွာ ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထပင္။
ျပသနာမရွိ။
ဥပမာအားျဖင့္ ေကာ္မတီ၀င္ ၁၁ ဦးအနက္ သံုးဦးကို ေလ့လာၾကည့္ၾကပါစိုိ႔။
အဆို (၁) ကို မဲေပးရာ၌ တဦးသည္ အျဖဴဘက္မွာရွိျပီး အျခားနွစ္ဦးက အမဲ နွင့္
အ၀ါဘက္မွာ ရွိနိုင္သည္။ ျပသနာမရွိ။ အဆို (၂) ကို မဲေပးရာ၌ တဦး သည္
အမဲဘက္မွာရွိျပီး အျခားနွစ္ဦးက အ၀ါနွင့္ အျဖဴဘက္မွာ ရွိနိုင္သည္။ ျပသနာ
မရွိေသး။ အဆို (၃) ကို မဲေပးရာ၌ သံုးဦးလံုးသည္ အမဲဘက္မွာရွိနိုင္သည္။
ဤသည္မွာလည္း ျပသနာ မရွိေသး။ သို႔ရာတြင္ ၁၁ ဦးပါ၀င္သည့္ ေကာ္မတီအစည္းအေ၀း
က်င္းပရာ၌ မည္သည့္ အဆိုကိုဘဲ ေဆြးေႏြးသည္ျဖစ္ေစ အဆိုပါ သံုးဦးသည္
အစဥ္အျမဲပင္ ရပ္တည္ခ်က္ တခုတည္းအေပၚတြင္ ရွိေနၾကသည္ဆိုလွ်င္
အုပ္စုမ်ားဖြဲ႕ေနသလားဟူ၍ စဥ္းစားဘြယ္ ရွိလာသည္။ ထိုမွ်မက ေကာ္မတီအစည္းအေ၀း
ဆံုးျဖတ္ခ်က္ရွိမွသာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရွိေသာ ကိစၥရပ္မ်ိဳးကို
ေကာ္မတီအစည္းအေ၀းသို႔ မတင္ျပဘဲ အစည္းအေ၀းအျပင္တြင္ သံုးဦးျဖင့္သာ
ညွိနိုင္း၍ လုပ္ေဆာင္ျခင္း၊ ေကာ္မီတီ အစည္းအေ၀းကို မတင္ ရံုမွ်မက ေကာ္မတီ၏
ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္ငါးဦးထံမွ ခြင့္ျပဳခ်က္မရယူဘဲ ေဆာင္ရြက္ျခင္း၊
ထပ္ခါတလဲလဲ ေဆာင္ ရြက္ျခင္းမ်ား ရွိလာလွ်င္ အုပ္စုဖြဲ႕ျပီ။ ” ဂုိဏ္းဂဏ ”
ျဖစ္သြားျပီဟု ေျပာနိုင္သည္။ ေတာ္လွန္ေရးပါတီ တရပ္၌ ” ဂုိဏ္းဂဏ ”
၀င္သြားျပီဆုိလွ်င္ ပါတီတြင္း ဒီမိုကေရစီ ဆိတ္သုဥ္းသြားျပီျဖစ္သျဖင့္
အာဏာရွင္ပါတီ ျဖစ္လွ်င္ျဖစ္၊ မျဖစ္လွ်င္ ပါတီ ပ်က္ မည့္
အေျခအေနသို႕ေရာက္သြားနိင္ပါသည္။ သို႔ျဖစ္၍ ေတာ္လွန္ေရးပါတီအတြင္း၌ ”
ဂုိဏ္းဂဏ ” ကို လံုး၀ လက္မခံသင့္ပါ။
တခ်ိန္တည္းတြင္ ေလာက၌ သံသယျဖင့္ စြပ္စြဲမႈမ်ားလည္း ရွိတတ္သည္။
ခင္ရာမင္ရာ အေတြးအေခၚျခင္းတူညီရာ ပုဂၢိဳလ္အခ်င္းခ်င္း သေဘာရိုးျဖင့္
စုစည္းေဆာင္ရြက္ျခင္းမ်ိဳးကို အုပ္စုဖြဲ႔သည္ဟု ျမင္တာမ်ိဳးလည္း
ျဖစ္နိုင္သည္။ အုပ္စုဖြဲ႔သည္ ဟု စြပ္စြဲခံရေသာေခါင္းေဆာင္မ်ားတြင္
ခုခံေခ်ပခြင့္ အျပည့္အ၀ ရွိသင့္ပါသည္။ အုပ္စုဖြဲ႔ျခင္းမဟုတ္ ပါဟု အတိအလင္း
ရွင္းျပခြင့္ရွိသင့္သည္။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ညွိနိုင္းေဆြးေႏြးၾက၊
အျပန္အလွန္ေထာက္ျပၾကျခင္းျဖင့္ အမွားရွိလွ်င္ ရိုးသားစြာ၀န္ခံ၊ အမွန္ကို
ေရွ႕ရွဳ၊ သို႔မဟုတ္ သံသယျဖင့္ စြပ္စြဲျခင္းျဖစ္လွ်င္ ျပန္လည္ရုပ္သိမ္း၊
စသည့္ နည္းမ်ားျဖင့္ ေရာဂါကို ကုသ လူနာကို ကယ္တင္သင့္ပါသည္။ ေရာဂါရွင္ကို
ေဆးရံုေပၚမွ နွင္ခ်ျခင္းမိ်ဳး မျဖစ္သင့္ပါ။ သို႔ရာတြင္
ေရာဂါရွင္ကိုယ္တိုင္က ေဆး၀ါးကုသျခင္း မခံလိုေတာ့ဟူလွ်င္လည္း မည္သို႔မွ်
တတ္နိုင္မည္ မဟုတ္ပါ။
နိုင္ငံေရးအရ ဤမွ် အေရးႀကီးေနသည့္အခ်ိန္ အထူးသျဖင့္ ကရင္လူထုႀကီး
တရပ္လံုးနီးပါးနွင့္ မဟာမိတ္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ေကအဲန္ယူ၏ စည္းလံုးေရးကို
ေတာင္းဆို၊ အားေပး၊ လုိလားေနၾကသည့္အခ်ိန္တြင္ ေကအဲန္ယူ သည္ ေရာဂါကို ကုသ
လူနာကို ကယ္တင္သည့္နည္းကို အသံုးျပဳလိမ့္မည္ ဟု ေျမွာ္လင့္ပါသည္။
အပိုင္း(၄) ကို ဆက္လက္ဖတ္ရႈပါရန္
ေအာင္ထူး (ေရွ႕ေန)
၂၀၁၂ ခုနွစ္ ေအာက္တိုဘာလ (၁၀) ရက္
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ဟိုတယ္တခုတြင္ အခန္းခကို တြက္ခ်က္ေနသည့္ ဧည့္သည္တဦး
